Passiebloemen .nl   Botanisch

Door Henk Wouters       

 Terug naar beginpagina Een global wetenschappelijk overzicht van de passiflorafamilie Over passiebloem hybriden Bijke de wondere wereld van de botanische passieflorasoorten Kweektips en veel gestelde vragen. Links naar andere passiflora sites en sites waar U passiebloemen kunt kopen.  Beschrijving van de legende van de passiebloem 

 

Het geslacht passiflora (passiebloem) stamt uit een geslacht van de familie passifloracea van voornamelijk meerjarige klimplanten die voorzien zijn van klimranken. IN het regenwoud kunnen zij uitgroeien tot lange lianen waarvan het bladerdak over de toppen van de bomen, soms op wel 30 meter hoogte reikt. De enige uitzondering is de familie "astrophea"welke struik- of boomsoorten kent en waarvan sommige soorten zeer grote bladeren kunnen ontwikkelen tot wel 1 meter lang. De bladeren van een passiebloem kunnen zeer gevarieerd zijn, van éénlobbig zoals P. quadrangularis  tot negenlobbige bladeren zoals P. cirrhflora of P. serrato digitata.. De bloemen kunnen in grootte varieeren van 1 cm tot 25 cm doorsnede en de vruchten eveneens vanaf kleiner dan 1 cm tot 30 cm lang. Passiflora's werden voor het eerst beschreven door Linnaeus in 1745 toen hij  22 soorten beschreef. Inmiddels zijn er ruim 600 soorten bekend, maar vele worden bedreigd in hun natuurlijke habitat.  Op onderstaande tekening ziet U het verspreidingsgebied waar de planten voorkomen en de onderverdeling die wetenschapper  John Mc Dougal maakte kunt U vinden op deze link: www.passiebloemen.nl/Geslacht passiflora.html

.

Veel bekende namen zijn: Blaue passionsblume, calalagranadiglia, chinola, fior 'd pasiòn, fiore della passione, fleur de la passion, flor de la passió, flôr di passion, granadilla, grenadilla, grenadilo, guavadilla, konyal, lilikoi, maracuja, maracujá, maracuyá, markisa, Mburucuyá (a town in Corrientes Province, Argentina. the original Guaraní name from which all similar names originated), mburukuja,  parcha, parchita, pasiflora, pasifloro, passiflora azzurra, passiflore, passiflore bleue, passionaria, passionera, passion flowers, passionsblomma, گل ساعت, and sweet cup!

 Passiebloemen komen van nature voor in Midden- en Zuid Amerika, het zuiden van Noord Amerika, het caribisch gebied, Australie en een enkeling in  Azie en Afrika. Men veronderstelt dat de oorsprong van de passiflora in Peru ligt, een land waar erg veel soorten voorkomen zowel hoog in de andes tot in het tropisch laagland van het amazone gebied.Nog steed worden er jaarlijks nieuwe soorten ontdekt en er zijn inmiddels al zo'n 600 soorten bekend. Zelf heb ik en leden van de passiflorasocieteit Nederland ook al nieuwe soorten ontdekt in Peru, Bolivia, Guyana en in de Dominicaanse Republiek.  Een aantal passiflora's hebben eetbare vruchten en worden derhalve ook hiervoor op grote schaal verbouwd.De bekendste passievrucht komt van passiflora edulis, welke in Nederland vaak in dranken of als luxe fruit wordt gebruikt.  Niet alle vruchten zijn eetbaar en een enkele is zelfs giftig. Ook onrijpe vruchten  kunnen giftige stoffen bevatten om zich tegen de vraatzucht van insecten te beschermen. De meest gescdhikte passiebloem voor ons klimaat is Passiflora caerulea. Deze oudst bekende soort kent naast de blauw/violet kleurige bloemen ook nog een witte varieteit "Constance Elliott" en kan temperaturen tot -15 graden celsius overleven. Missionarissen gebruikten de passibloem eeuwen geleden om het leven van Christus uit te beelden. Zie hiervoor de legende van de passiebloem boven in het menu. Naast de vele passifora soorten bestaan er ook veel cultivars, meestal zgn F1 hybriden. Dit zijn door de mens gemaakte kruisingen tussen twee soorten. Hiervan bestaan honderden geregistreerde cultivars ( zie onze link pagina voor de officiele Registrar). Zelf heb ik ook een aantal hybriden gekweekt (zie hiervoor de hybriden knop in het menu).

 

In Nederland zijn de volgende boeken over passiebloemen verkrijgbaar: (Bron Wilipedia)
  • The American species of Passifloraceae part 1, 1938, Ellsworth Paine Killip, Field Museum of Natural History Publications, online versie hier
  • The American species of Passifloraceae part 2, 1938, Ellsworth Paine Killip, Field Museum of Natural History Publications, online versie hier
  • Passiebloemen, 1996, John Vanderplank, Nederlandse vertaling: Nationale Collectie Passiflora, 1996, ISBN 90-9009722-8
  • Passion Flowers, 3rd edition, John Vanderplank, 2000, ISBN 0262720353
  • Passionsblumen, Blütenzauber für Jedermann, 1994, Bettina Kickuth & Torsten Ulmer, Druck- & Verlagscooperative´85, ISBN 3-925713-20-4
  • Passionsblumen: Eine faszinierende Gattung, 1997, Bettina & Torsten Ulmer, Formosa Verlag, ISBN 3-00-000684-2
  • Faszinierende Pflanzenwelt: Passionsblumen, 1999, Bettina & Torsten Ulmer, Formosa Verlag, ISBN 3-934733-01-9
  • Passiflora, Passionflowers of the World, 2004, Torsten Ulmer & John M. MacDougal with drawings by Bettina Ulmer, Timber Press, ISBN 0881926485
  • Passiflora: Exotische verrassingen in de Lage Landen, Klaas Kingma en Piet moerman, 2001, Terra Lannoo, ISBN 90-5897-038-8
  • Farbatlas Passionsblumen/Colour Atlas Passionflowers (tweetalig), 2005, Bettina & Torsten Ulmer, Formosa Verlag, ISBN 3-934733-04-2
  • Passiflora xishuangbannaensis (Passifloraceae): A New Chinese Endemic, Shawn E. Krosnick, in Novon 15: 160–163. 2005., online versie hier
  • Passiflora tarminiana, a new cultivated species of Passiflora subgenus Tacsonia, Geo Coppens d'Eeckenbrugge, Victoria E. Barney, Peter Møller Jørgensen, John M. MacDougal, in Novon 11(1): 8–15. 2001, online versie hier

Terug naar bgeginpaginaTerug naar beginpagina